ایرانم
/ جاى آن قر آن تازى دیده ام
/من كجا ایرانیم؟
/من كه نامم نام تازى گشته است
/گه غلام این و گه آن گشته است
/میروم مشهد به پا بوس رضا
/ گرچه فردوسى همانجا خفته است
/ من كجا ایرانیم ؟
/من كه تاج شاهیم چون رفته است
/ جاى آن عمامه بر سر رفته است
/ من كه جشنم جاى نوروز و سده
/ عید فطر و عید قربان گشته است
/ من كجا ایرانیم ؟
/ من كه بر گوشم چو روحم خسته است
/ زاهدى بانگ اذان را گفته است
/ بر سر هفت سین من هر نوبهار
/ جاى شهنامه چو تازینامه است
/ من كجا ایرانیم ؟
/ من كه از دستم زبانم رفته است
/ آن شكر شیرین نباتم رفته است
/ من كه از پارسى به فارسى تن دهم
/ چون عرب با واژه ام بیگانه است
/ من كجا ایرانیم ؟
/ من كه قلبم با عزا پر گشته است
/ با غم بیگانه دل آغشته است
/ من كه با اشك و غم و سینه زنى
/ شور و شادى از برم گم گشته است
/ من كجا ایرانیم ؟
/ من كه خرمدین ز یادم رفته است
/ مهر میهن از روانم رفته است
/ گرچه از بانگ خروس تابانگ شب
/ حلق من الله اكبر گفته است
/ من كجا ایرانیم ؟
/ من كجا ایرانیم تا فتنه است
/ من كجا ایرانیم تا فتنه است
/ خاك میهن در كف بیگانه است
/ من كجا ایرانیم تا میهنم
/ اینچنین بى یار و یاور گشته است
/ من كجا ایرانیم ؟
قسم به بوسه آخر، قسم به تیر خلاص،